تبلیغات در فیگار

راز بزرگ آی مکس 70 میلی متری چیست؟

آی مکس 70 میلی متری با کیفیت تصویری بی‌نظیر، بار دیگر توجه سینمادوستان را جلب کرده و فیلم The Odyssey کریستوفر نولان را به اثری ویژه تبدیل کرده است.

این فیلم نخستین فیلم بلند جریان اصلی سینما محسوب می‌شود که تمام مراحل تصویربرداری آن به‌طور کامل با دوربین‌های آی مکس 70 میلی متری انجام شده است.

بیشتر بخوانید: حاشیه‌های ادیسه شدت گرفت

کریستوفر نولان پیش از این نیز علاقه زیادی به این فرمت داشته و در تعدادی از آثار بزرگ خود بخش‌هایی از فیلم را با دوربین‌های آی مکس ثبت کرده بود، اما معمولاً از این تجهیزات برای سکانس‌های مهم اکشن استفاده می‌کرد. The Odyssey نخستین پروژه‌ای است که تمام مدت فیلم‌برداری آن با این فناوری انجام شده است.

با این حال، برای بسیاری از مخاطبان هنوز تفاوت میان آی مکس 70 میلی متری، نسخه‌های معمولی 70 میلی متری و نمایش‌های دیجیتال آی مکس کاملاً مشخص نیست. هنگام خرید بلیت برخی فیلم‌ها، ممکن است بین گزینه‌هایی مانند نمایش آی مکس یا نمایش 70 میلی متری انتخابی پیش روی مخاطب قرار گیرد، اما تفاوت این دو فرمت نیازمند توضیح دقیق‌تری است.

در بیشتر تاریخ سینما، فیلم‌های استاندارد با نگاتیوهای 35 میلی متری ساخته و نمایش داده می‌شدند. این فرمت از دهه ۱۹۳۰ به استاندارد اصلی صنعت سینما تبدیل شد و بیشتر فیلم‌ها با نسبت تصویر نزدیک به مربع 1.35:1 روی پرده می‌رفتند.

اما در دهه ۱۹۵۰ و با عرضه فیلم The Robe، فناوری CinemaScope وارد سینما شد و تجربه‌ای عریض‌تر را برای تماشاگران فراهم کرد. این فرمت با نسبت تصویر 2.39:1، تصویری گسترده‌تر ارائه می‌داد، اما همچنان از نگاتیوهای 35 میلی متری استفاده می‌کرد.

مشکل اصلی در این روش، کاهش کیفیت تصویر و ایجاد برخی اعوجاج‌ها بود. تصاویر CinemaScope روی نگاتیو 35 میلی متری فشرده ثبت می‌شدند و هنگام نمایش با لنز مخصوص دوباره کشیده می‌شدند. این فرآیند می‌توانست مشکلاتی در وضوح و تمرکز تصویر ایجاد کند.

آی مکس 70 میلی متری

برای حل این مشکل، در سال ۱۹۵۵ فیلم‌سازان به سراغ نگاتیوهای بزرگ‌تر 70 میلی متری رفتند. فیلم Oklahoma! نخستین اثر مهمی بود که با این فرمت اکران شد. اندازه بزرگ‌تر نگاتیو باعث شد جزئیات تصویر تقریباً دو برابر فرمت 35 میلی متری افزایش پیدا کند و کیفیت نمایش به شکل چشمگیری بهبود یابد.

فرمت آی مکس نیز از نگاتیوهای 70 میلی متری استفاده می‌کند، اما تفاوت اصلی آن در نحوه حرکت فیلم داخل پروژکتور است. در فیلم‌های 70 میلی متری سنتی، نگاتیو به صورت عمودی حرکت می‌کند، اما در آی مکس، فیلم به صورت افقی از دستگاه عبور داده می‌شود که امکان ثبت جزئیات بسیار بیشتری را فراهم می‌کند.

فیلم‌های آی مکس معمولاً با نسبت تصویر بلندتر 1.43:1 نمایش داده می‌شوند؛ قاب تصویری که نسبت به نمایش‌های عریض معمول سینما، بخش بیشتری از تصویر را در اختیار مخاطب قرار می‌دهد. سالن‌های آی مکس واقعی نیز دارای پرده‌های بسیار بزرگی هستند؛ پرده استاندارد آن‌ها حدود ۵۹ فوت ارتفاع و ۷۹ فوت عرض دارد و در برخی سالن‌ها حتی بزرگ‌تر هم هستند.

از نظر کیفیت تصویر، نمایش آی مکس 70 میلی متری یکی از بالاترین استانداردهای تاریخ سینما محسوب می‌شود. این فرمت می‌تواند تصویری معادل کیفیت دیجیتال بسیار بالا ارائه دهد و تجربه‌ای نزدیک به حضور در فضای فیلم برای مخاطب ایجاد کند.

با این حال، دسترسی به سالن‌هایی که توانایی نمایش واقعی آی مکس 70 میلی متری را دارند بسیار محدود است. در سراسر جهان تنها تعداد کمی سالن مجهز به این فناوری وجود دارد و بسیاری از سینماها تنها نسخه‌های دیجیتال آی مکس را نمایش می‌دهند.

تفاوت اصلی میان آی مکس واقعی و نسخه‌های دیجیتال از سال ۲۰۰۸ بیشتر شد؛ زمانی که شرکت آی مکس بخشی از سیستم‌های خود را به پروژکتورهای دیجیتال 2K منتقل کرد. این نسخه‌ها اگرچه روشنایی بیشتری داشتند، اما وضوح تصویر آن‌ها بسیار پایین‌تر از نسخه 70 میلی متری بود.

همین تغییر باعث شد برخی علاقه‌مندان سینما این سالن‌ها را با عنوان LieMAX یا آی مکس تقلبی خطاب کنند؛ زیرا معتقد بودند تجربه ارائه‌شده با استاندارد اصلی آی مکس فاصله زیادی دارد. بعدها فناوری لیزر 4K جایگزین سیستم‌های قدیمی‌تر شد و کیفیت نمایش دیجیتال افزایش یافت، اما همچنان از نظر جزئیات تصویری با آی مکس 70 میلی متری فاصله دارد.

آی مکس 70 میلی متری

یکی دیگر از تفاوت‌های مهم، نسبت تصویر است. نسخه‌های دیجیتال آی مکس معمولاً با نسبت 1.90:1 نمایش داده می‌شوند؛ به همین دلیل فیلم‌هایی که با دوربین آی مکس ساخته شده‌اند ممکن است در نسخه دیجیتال بخشی از تصویر خود در بالا و پایین را از دست بدهند.

به همین دلیل، بسیاری از علاقه‌مندان سینما معتقدند تماشای فیلم The Odyssey روی پرده واقعی آی مکس 70 میلی متری بهترین راه برای تجربه کامل جدیدترین اثر کریستوفر نولان خواهد بود؛ فرمتی که همچنان یکی از کمیاب‌ترین و چشمگیرترین فناوری‌های نمایش فیلم در جهان محسوب می‌شود.

بیشتر بخوانید:

نظر شما درباره‌ی این فرمت جالب سینمایی چیست؟ لطفا نظرات خود را در بخش کامنت با فیگار در میان بگذارید.


نظرات

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *