نقد فیلم سقوط 2 : نقطه مرگ با امتیاز ۵۳ درصد راتن تومیتوز و ۵۴ متاکریتیک، دنباله‌ای با تنش بیشتر اما شخصیت‌هایی کم‌هوش‌تر از نسخه اول را نشان می‌دهد.
سقوط 2: نقطه مرگ یک فیلم دلهره‌آور بقا محصول سال ۲۰۲۶ آمریکاست که پیتر و مایکل اسپیریگ آن را کارگردانی کرده‌اند و فیلمنامه‌اش را جاناتان فرانک و اسکات مان نوشته‌اند. این فیلم دنباله‌ای بر سقوط (۲۰۲۲) است و هریت اسلتر، آرسما توماس، تام بریتنی و ویرجینیا گاردنر در آن بازی می‌کنند.
بیشتر بخوانید:
نقد فیلم سقوط 2 : نقطه مرگ
در وب‌سایت جمع‌آوری نقد راتن تومیتوز، ۵۳ درصد از ۵۸ نقد فیلم Fall 2: Deadpoint مثبت بوده و میانگین امتیاز ۵٫۳ از ۱۰ است. جمع‌بندی این وب‌سایت می‌گوید:
برادران اسپیریگ استعداد ایجاد تنش را دارند؛ اما این دنباله ریسک‌ها را بالا می‌برد بدون اینکه به‌تناسب، هوشمندی شخصیت‌هایش را ارتقا دهد.
متاکریتیک که از میانگین وزنی استفاده می‌کند، بر اساس ۱۲ نقد، امتیاز ۵۴ از ۱۰۰ را به فیلم داده که نشان‌دهنده نقدهای «مختلط یا متوسط» است. تماشاگران شرکت‌کننده در نظرسنجی سینمااسکور نیز میانگین نمره «B-» را در نقد فیلم Fall 2 داده‌اند.
فیلم سقوط که در سال ۲۰۲۲ اکران شد، داستان دو دوست ماجراجو، هانتر با بازی ویرجینیا گاردنر و بکی با بازی گریس کارولین کوری را روایت می‌کرد که بی‌مقدمه تصمیم می‌گیرند برای پخش خاکستر همسر بکی — که یک سال پیش در یک صعود کوهستانی جان باخته بود — از یک برج فرسوده پخش تلویزیونی در دل بیابان بالا بروند.
از همان ابتدای فیلم مشخص بود که وقتی بخشی از نردبان می‌شکند، همه‌چیز به هم می‌ریزد و آن‌ها صدها متر بالاتر از زمین، با اندک توشه‌ای، بدون هیچ راه ارتباطی و با کرکس‌هایی که از همان ابتدا دورشان می‌چرخند، گرفتار می‌شوند. با اینکه فیلم با مقدار قابل‌توجهی سبک و سیاق ساخته شده، اما همدلی با وضعیت شخصیت‌هایی که ظاهراً خودشان را به‌عمد در خطر می‌اندازند، سخت بود
هرچند فیلم در اکران سینمایی خود چندان پرفروش نبود، اما محبوبیت و هزینه تولید پایینش ساخت دنباله‌ای را تقریباً اجتناب‌ناپذیر کرد. هرچند از نظر روایی، وجود چنین دنباله‌ای گیج‌کننده به نظر می‌رسید. مگر اینکه فیلم اول هانتر را مرده رها کرده بود و بکی هم ظاهراً آن‌قدر عاقل شده بود که پایش را محکم روی زمین نگه دارد.
برای دور زدن این مشکل در سقوط ۲: نقطه مرگ، فیلمنامه‌نویسان بازگشته، جاناتان فرانک و اسکات مان، این تصمیم را گرفته‌اند که عملاً فیلم اول را البته با مکانی جدید، شخصیت‌هایی تا حدی متفاوت و پیچش‌های داستانی بیشتر در میان صحنه‌هایی که این شخصیت‌ها از بلندی آویزان‌اند تکرار کنند.
این بار دو احمق داستان، دو نفر هستند که هانترِ ازدست‌رفته‌شان را پشت سر گذاشته‌اند. خواهر جداشده‌اش جکس با بازی هریت اسلتر که ترس‌های حل‌نشده دارد و بهترین دوست و همکار ماجراجویش لوس با بازی آرسما توماس، آن افراد هستند.
لوس پس از پیدا کردن دفتر خاطرات هانتر که در آن همه ماجراجویی‌های انجام‌شده و برنامه‌های سفرهای آینده‌اش ثبت شده بود، فکر می‌کند آن دو (که تازه با هم آشنا شده‌اند) باید مورد بعدی فهرست او را به‌عنوان ادای احترام انجام دهند و آن هم سفری به تایلند برای بالا رفتن از چند هزار متر ارتفاع کوه و قدم زدن در کناره آن از طریق مجموعه‌ای از تخته‌های لرزان است. هرچند مسیری که در فیلم نشان داده می‌شود کاملاً خیالی و ظاهراً مسیر مشابهی با تخته در هوآشان چین وجود دارد که گفته می‌شود خطرناک‌ترین صعود جهان است.
انتظار می‌رود که مرگ هانتر و همسر بکی بر اثر سقوط از ارتفاع در ماجراجویی‌های پرخطر و کاملاً قابل اجتناب، جکس را از چنین کارهایی دور کرده باشد؛ اما او موافقت می‌کند و آن دو راهی می‌شوند، تا تازه کشف کنند که فصل مناسبی برای چنین صعودی نیست، چون باران‌ها تخته‌ها را به‌ویژه خطرناک کرده‌اند.
خوشبختانه برای جکس و لوس، آن‌ها راهنمای توری نسبتاً خوش‌قیافه‌ای با بازی تام بریتنی پیدا می‌کنند که حاضر است آن‌ها را در این صعود همراهی کند. طولی نمی‌کشد که این سه نفر با یک رانش سنگ روبه‌رو می‌شوند که بیشتر تخته‌ها را خرد می‌کند و جکس و لوس را هزاران متر در هوا گرفتار می‌کند.
آن‌ها مجبورند غم مشترکشان را کنار بگذارند تا راهی برای زنده ماندن در میان هوای بد، تخته‌های در حال فروپاشی و تکه‌های زنگ‌زده فلزی که برای سوراخ کردن گوشت مناسب‌اند، پیدا کنند. برای شکستن یکنواختی، گاهی با دوست روایی قدیمی‌مان، فلش‌بکِ به‌تدریج گسترش‌یابنده، روبه‌رو می‌شویم.
سقوط ۲: نقطه مرگ، مانند نسخه قبلی‌اش، معادل سینمایی یک بازی هیجانی در شهربازی است و از آن دست فیلم‌هایی محسوب می‌شود که آدم گاهی حاضر است مشکلات منطقی‌اش را نادیده بگیرد اگر هیجان‌هایش به‌قدر کافی هیجان‌انگیز باشند.
مشکل اینجاست که این هیجان‌ها بیش از حد طول می‌کشد تا بالاخره شروع شوند و وقتی شروع می‌شوند چندان هیجان‌انگیز نیستند و بعد از مدتی صرفاً تکراری می‌شوند. فرانک و مان ظاهراً با درک این موضوع تلاش کرده‌اند با افزودن دو پیچش داستانی دیوانه‌وار این بار جبران کنند، اما این پیچش‌ها حتی با استانداردهای دنباله‌های کلیشه‌ای فیلم‌های ترفندی، باورپذیری را به چالش می‌کشند.
دو بازیگر اصلی هر کاری که می‌توانند انجام می‌دهند، اما نمی‌توانند از پس فیلمنامه‌ای بر بیایند که از آن‌ها می‌خواهد برای رفتن از یک نقطه داستانی به نقطه‌ای دیگر مثل احمق‌ها رفتار کنند. حدود 50 درصد از دیالوگ‌هایشان ترکیبی از جمله‌هایی مثل «تو می‌تونی!»، «من می‌تونم!» یا «ولم نکن!» است.
تنها چیز شگفت‌انگیز درباره سقوط ۲: نقطه مرگ این است که مایکل و پیتر اسپیریگ آن را کارگردانی کرده‌اند. کارشان در اینجا از نظر فنی به‌اندازه کافی انعطاف‌پذیر است، اما در نهایت بیشتر به سمت ملال می‌رود تا تنشی اضافه کند. به بیننده به‌جای ناآرامی، حس کسالت دست می‌دهد.
تنها لحظه ترسناک نیز در همان انتهای فیلم رخ می‌دهد که متوجه می‌شویم انگار فیلم سومی از سقوط نیز در کار است. اگر چنین چیزی واقعاً اتفاق بیفتد، فقط می‌توان امیدوار بود که عنوان آن «سقوط دوباره» باشد.
نتیجه‌گیری و امتیازدهی
سقوط ۲: نقطه مرگ دنباله‌ای است که به‌جای گسترش داستان، عملاً فیلم اول را با مکان و شخصیت‌هایی تازه تکرار می‌کند. جکس و لوس، به‌جای درس گرفتن از سرنوشت هانتر و همسر بکی، راهی صعودی خطرناک در تایلند می‌شوند و در میانه تخته‌های فرسوده و هوای بد گرفتار می‌آیند.
هیجان‌ها دیر شروع می‌شوند، چندان تازه نیستند و به‌زودی تکراری می‌شوند. دو پیچش داستانی هم بیشتر باورپذیری را خدشه‌دار می‌کنند تا جبران ماجرا. کارگردانی برادران اسپیریگ از نظر فنی انعطاف‌پذیر است، اما نتیجه بیشتر ملال‌آور است تا تنش‌زا.
وب‌سایت فیگار به این فیلم نمره 3 از 10 را می‌دهد.
بیشتر بخوانید:
- نقد و بررسی سریال دریاچه کریستال (Crystal Lake)
- نقد و بررسی فیلم امید (Hope)
- نقد و بررسی سریال کری (Carrie)
- نقد فیلم مرد عنکبوتی: روز کاملاً جدید (Spider-Man: Brand New Day)
- نقد و بررسی سریال شرق بهشت (East of Eden)
نظر شما درباره‌ی دنباله فیلم سقوط چه بود؟ لطفا نظرات خود را در بخش کامنت با فیگار در میان بگذارید.
