بهترین استایل‌های مت گالا 2026 ؛ مرز میان مد، تاریخ و هنر

مت گالا 2026 با تمی هنری و اجراهایی جسورانه، مرز میان مد و هنر را از نو تعریف کرد و یکی از خلاقانه‌ترین فرش‌های قرمز سال را رقم زد.

مراسم مت گالا همیشه با کدهای پوششی‌اش فضایی برای تفسیر ایجاد می‌کند، اما امسال این موضوع به‌نوعی به یک دعوت مستقیم برای خلاقیت تبدیل شد.

در حالی که درون موزه، نمایشگاه هنر لباس نگاهی عمیق و تقریباً آکادمیک به بدن پوشیده‌شده در تاریخ هنر داشت، روی پله‌ها، فرش قرمز با فضای «مد، هنر است» مسیر متفاوتی را پیش گرفت.

بیشتر بخوانید:

بهترین استایل‌های مت گالا 2026

در ادامه لیست بهترین استایل های مت گالا 2026 را مشاهده خواهید کرد. این لیست به انتخاب تیم تحریریه فیگار نوشته شده است.

هانتر شیفر – Mäda Primavesi اثر گوستاو کلیمت (1912)
بن پلت – Island of La Grande Jatte اثر ژرژ سورا (1886)
هایدی کلوم – Veiled Vestal اثر جیووانی استراتزا (1850)
مدونا – The Temptation of St. Anthony. Fragment II اثر لئونورا کارینگتون
لوک ایوانز – طراحی‌های تام آو فنلند
آن هاتاوی – کوزه Grecian Urn
مایلز چَملی-واتسون – نقاشی کوبیسم KidSuper
آدری نونا – Number 1A اثر جکسون پولاک (1948)

برخی از مهمانان مت گالا سال 2026 تنها اشاره‌ای ظریف به تم داشتند، اما گروهی دیگر با نگاهی کاملاً مستقیم و نمایشی ظاهر شدند. اگر نمایشگاه درباره ایده‌ها بود، مد روی فرش قرمز درباره ارجاعاتی بزرگ، جسورانه و گاهی به‌شکلی لذت‌بخش کاملاً واضح بود.

هانتر شفر – Mäda Primavesi اثر گوستاو کلیمت (1912)

استایل پرادای هانتر شفر، ادای احترامی به نقاشی مادا پریماوزی بود. این اثر پرتره‌ای از یک کودک وینی که گوستاو کلیمت در سال ۱۹۱۲ خلق کرده است، محسوب می‌شود.

برخلاف پرتره‌های طلایی و مجلل این هنرمند، این اثر فضایی سبک‌تر و کمی نامتعارف دارد. مادا در این اثر با چشمانی باز و حالتی معصوم در میان ترکیبی از رنگ‌ها و الگوها قرار گرفته و حال‌وهوایی شاعرانه ایجاد می‌کند. استایل لطیف و گل‌دار شفر نیز دقیقاً همین حس را بازتاب می‌دهد.

هانتر شفر در لباسی سفارشی از پرادا ظاهر شد که مستقیماً از این نقاشی الهام گرفته بود. همچنین، رینا کالهون، آرایشگر موی او نیز اعلام کرد که برای ایجاد افکتی شبیه آبرنگ، از رنگ آبی در موهای او استفاده شده تا ارتباط بصری با فضای نقاشی کامل‌تر شود.

بن پلت – Island of La Grande Jatte اثر ژرژ سورا (1886)

بن پلت، بازیگر و خواننده، در شب مت گالا، با یک کت‌وشلوار سفارشی، نقاشی‌شده و گلدوزی‌شده از برند تنر فلچر ظاهر شد. استایل او که هم به تم شب وفادار بود و هم ادای احترامی به یکی از آثار کلاسیک تئاتر موزیکال محسوب می‌شد، یکی از بهترین لباس های مت گالا 2026 بود.

این ظاهر از نقاشی یک بعدازظهر یکشنبه در جزیره لا گران ژات اثر ژرژ سورا الهام گرفته بود. این اثر بعدها منبع الهام نمایش موزیکال Sunday in the Park with George شد. جزئیات پراکنده و نقطه‌گونه روی پارچه لباس، به‌خوبی به سبک پوینتیلیسم این نقاشی اشاره داشت و جلوه‌ای هنری و منحصربه‌فرد به استایل او بخشید.

هایدی کلوم – Veiled Vestal اثر جیووانی استراتزا (1850)

هیچ‌کس به اندازه هایدی کلوم خودش را وقف تم مت گالا نمی‌کند و او این‌بار با لباسی سفارشی از مایک مارینو ظاهر شد که از مجسمه باکره نقاب‌دار (Veiled Vestal) الهام گرفته بود.

این اثر قرن نوزدهمی به‌خاطر جزئیات خیره‌کننده‌اش شهرت دارد و کلوم نیز با پوشاندن صورت و بدنش در لایه‌هایی که حالتی تقریباً غیرواقعی داشتند، همین ویژگی را بازآفرینی کرد و نتیجه ترکیبی از یک مجسمه رنسانس و حال‌وهوای هالووینی بود.

کلوم بار دیگر نشان داد که چگونه می‌تواند مت گالا را به صحنه‌ای برای نمایش خلاقیت افراطی تبدیل کند. او در پستی در ماه مه ۲۰۲۶ اعلام کرد که با همکاری مایک مارینو، این استایل را با الهام از اثر رافائل مونتی خلق کرده است.

مدونا – The Temptation of St. Anthony. Fragment II اثر لئونورا کارینگتون

مدونا در مت گالا ۲۰۲۶ با ظاهری جادویی و تاریک از برند سن‌لوران ظاهر شد و الهام خود را از آثار لئونورا کارینگتون، نقاش و نویسنده‌ای که در دهه ۱۹۴۰ جهان‌هایی خیال‌انگیز و پر از عناصر جادویی، موجودات ترکیبی و صحنه‌های آیینی خلق می‌کرد گرفت.

برخلاف بسیاری از آثار کلاسیک، نقاشی‌های کارینگتون بر یک شخصیت متمرکز نیستند، بلکه مجموعه‌ای از کاراکترها را در یک فضای رازآلود به تصویر می‌کشند. این ویژگی را مدونا به‌خوبی در استایل خود بازآفرینی کرد.

او با همراهی هفت دستیار، لباسی عظیم شامل یک اسلیپ‌درِس و شنلی بنفش و شفاف به تن داشت که حالتی نمایشی و چندلایه ایجاد می‌کرد و یادآور فضای نقاشی وسوسه سنت آنتونی بود. مدونا این استایل را با کلاهی شبیه به یک کشتی و شیپوری در دست تکمیل کرد؛ جزئیاتی که مستقیماً به عناصر بصری اثر الهام‌بخش اشاره داشتند.

جالب اینکه این نخستین‌بار نیست که مدونا از کارینگتون الهام می‌گیرد. موزیک‌ویدیوی آهنگ Bedtime Story نیز در سال ۱۹۹۵ نیز از جهان سوررئال این هنرمند تأثیر گرفته بود.

لوک ایوانز – طراحی‌های تام آو فنلند

لوک ایوانز که این روزها در برادوی با نمایش The Rocky Horror Show روی صحنه حضور دارد، همان انرژی نمایشی و جسورانه را به فرش قرمز مت گالا آورد و با یک استایل سفارشی از برند پالوما اسپان در دنیای بصری Tom of Finland قدم گذاشت.

تام آو فنلند (با نام اصلی توکو لاکسانن) به‌خاطر طراحی‌های مشهورش از مردان فوق‌عضلانی، یونیفرم‌پوش و اغلب با لباس‌های چرمی و کلاه‌های خاص شناخته می‌شود.

استایل لوک ایوانز نیز دقیقاً همین زبان بصری را بازتاب می‌داد و با تمرکز بر چرم، فرم‌های اغراق‌شده و حال‌وهوای مردانگی، ادای احترامی مستقیم به این جهان هنری بود.

آن هاتاوی – کوزه Grecian Urn

آن هاتاوی، ستاره فیلم The Devil Wears Prada 2، در مت گالا امسال با لباسی سفارشی از کالکشن مایکل کورس ظاهر شد که از اثر «قصیده‌ای بر یک کوزه یونانی»، شعری مشهور از جان کیتس که به زیبایی کلاسیک و جاودانگی هنر اشاره دارد، الهام گرفته بود.

این طراحی هنری با الهام از یک کوزه یونانی کلاسیک شکل گرفته بود و روی آن تصویری از Eirene، الهه صلح و آرامش، نقش بسته بود. نتیجه، استایلی بود که میان اسطوره، شعر و مد معاصر پلی شاعرانه ایجاد می‌کرد و یکی از مینیمال‌ترین اما مفهومی‌ترین ظاهرهای شب را رقم زد.

مایلز چَملی-واتسون – طرح کوبیسم KidSuper

مایلز چملی-واتسون با یک کت‌وشلوار سفارشی، کلاه و شمشیری طراحی‌شده توسط برند KidSuper روی فرش قرمز ظاهر شد. استایل او مستقیماً از زبان بصری سبک کوبیسم الهام گرفته بود و به آثار شکسته و چندپاره پابلو پیکاسو و ژرژ براک اشاره داشت.

این طراحی با ترکیب رنگ‌های جسورانه و فرم‌های هندسی نامنظم، نوعی آشفتگی حساب‌شده و پرانرژی، جایی که دوخت دقیق و ساختار کلاسیک لباس در تضاد کامل با فرم‌های تکه‌تکه و غیرمتقارن قرار می‌گرفت و نتیجه، یکی از پرهیجان‌ترین و غیرمنتظره‌ترین استایل‌های شب بود را خلق می‌کرد.

آدری نونا – Number 1A اثر جکسون پولاک (1948)

آدری نونا با یک کت سفارشی از برند Robert Wun روی فرش قرمز ظاهر شد. لباس او به‌وضوح از فضای آثار انتزاعی و درهم‌ریخته الهام گرفته بود و به نقاشی «شماره 1A، ۱۹۴۸» اثر جکسون پولاک اشاره داشت.

این طراحی با ۱۵ هزار کریستال مشکی پوشانده شده بود که مانند لکه‌ها و قطره‌های سرسخت روی سطح پارچه پخش شده بودند و حال‌وهوای نقاشی‌های دراپینگ پولاک در اواخر دهه ۱۹۴۰ را تداعی می‌کرد. نتیجه، استایلی بود که میان آشوب، کنترل و زیبایی تصادفی، تعادل بصری منحصربه‌فردی ایجاد می‌کرد.

سوالات متداول

بهترین استایل مت گالا 2026 که بود؟

تم مت گالا 2026 درباره چه بود؟