نقد فیلم دعوت یک کمدی-درامی هوشمندانه از اولیویا وایلد که با یک مهمانی ساده، روابط، عشق و تناقضهای پنهان انسانها را آشکار میکند.
The Invite بازسازی انگلیسیزبان فیلم اسپانیایی The People Upstairs محصول ۲۰۲۰ ساخته سسک گی است. این اثر با نگاهی طنزآلود به روابط زناشویی، مرزهای اخلاقی و تفاوت میان تصویری که انسانها از زندگی خود نشان میدهند و واقعیتی که در پشت آن جریان دارد، میپرداخت. نسخه جدید تلاش میکند همین ایده را با فضای سینمایی هالیوود، بازیگران شناختهشده و نگاه شخصی اولیویا وایلد دوباره روایت کند.
در این فیلم، بازیگرانی همچون ست روگن، اولیویا وایلد، پنهلوپه کروز و ادوارد نورتون حضور دارند. این ترکیب از چهار بازیگر با سبکهای متفاوت که محور اصلی داستان را شکل میدهند، تشکیل شده است.
بیشتر بخوانید:
نقد فیلم دعوت
پس از انتشار، The Invite با واکنش بسیار مثبت منتقدان روبهرو شد و بسیاری آن را یکی از موفقترین آثار کارنامه اولیویا وایلد دانستند. در وبسایت راتن تومیتوز، ۹۷ درصد از ۲۶۹ نقد فیلم The Invite ثبتشده مثبت بوده و اثر میانگین امتیاز ۸.۲ از ۱۰ را دریافت کرده است.
جمعبندی منتقدان این وبسایت، فیلم را کمدیای پیچیده و جسورانه توصیف میکند که با استفاده از توانایی چهار بازیگر اصلی، یکی از بهترین فرصتهای بازیگری آنها را فراهم کرده و بار دیگر جایگاه وایلد را به عنوان یکی از فیلمسازان هیجانانگیز نسل جدید تثبیت میکند.
وبسایت متاکریتیک نیز بر اساس نظر ۴۷ منتقد، امتیاز ۸۲ از ۱۰۰ را به فیلم اختصاص داده که نشاندهنده تحسین گسترده منتقدان است. همچنین مخاطبان شرکتکننده در نظرسنجی پستترک ۸۹ درصد نظر مثبت نسبت به فیلم داشتهاند و ۶۹ درصد اعلام کردهاند که آن را قطعاً به دیگران پیشنهاد خواهند کرد.
کمتر فیلمسازی را میتوان پیدا کرد که برای یک تغییر مسیر دوباره، تا این اندازه در جهت مخالف حرکت کند که اولیویا وایلد با The Invite انجام داده است. پس از حاشیههای رسانهای گستردهای که مسیر او به سمت فیلمسازی در مقیاس بزرگ استودیویی با Don’t Worry Darling» را تحتالشعاع قرار داد، وایلد این بار از دنیای عظیم و پرزرقوبرق آن فیلم فاصله گرفته و به اثری کاملاً متفاوت روی آورده است؛ یک نمایش جمعوجور و محدود در یک مکان واحد که داستان یک مهمانی شام غیرقابل پیشبینی را روایت میکند.
وایلد از محدودیت فضای داستانی برای کنترل کامل فیلم استفاده میکند. حضور او در شکل دادن به تکتک لحظات آنقدر پررنگ است که انگار علاوه بر بازی در نقش آنجلا، یک بار دیگر هم در جایگاه کارگردان در فیلم حضور دارد؛ اما همین کنترل شدید و حسابشده، برخلاف هدف اصلی فیلم که رسیدن به نوعی طبیعیگرایی در بازیها و روابط انسانی است، باعث میشود اثر بیش از حد مصنوعی و طراحیشده به نظر برسد.
The Invite جایی میان درام زناشویی، چه کسی از ویرجینیا وولف میترسد؟ و کمدی Bob & Carol & Ted & Alice قرار میگیرد. فیلم داستان مهمانی شامی را دنبال میکند که بهسرعت از کنترل خارج میشود. در این مهمانی آنجلا و همسر ناآگاهش جو با بازی ست روگن، همسایههای طبقه بالای خود را برای گذراندن یک شب دوستانه دعوت میکنند؛ اما شرایط زمانی تغییر میکند که هاوک با بازی ادوارد نورتون و پینا با بازی پنهلوپه کروز، این زوج پرتنش را وارد دنیای آزادتر و بیقید خود در زمینه روابط و مسائل جنسی میکنند.
فیلمنامه پرحرف و پرجزئیات که توسط رشیدا جونز و ویل مککورمک نوشته شده، تمام انرژی خود را صرف قرار دادن حجم زیادی از دیالوگ در دهان شخصیتهای بسیار برونگرا میکند؛ اما این گفتوگوهای سریع و پشتسرهم که توسط تدوینگران یورگوس ماوروپسیس و آنتونی بویز به ریتمی شلوغ و تقریباً آشفته تبدیل شدهاند، در نهایت بیشتر شبیه مسابقهای از بازی با کلمات میشوند تا مکالماتی واقعی میان انسانها. فیلم کمکم فراموش میکند که چرا شخصیتها چنین حرفهایی را بر زبان میآورند، زیرا وایلد بیش از اندازه شیفته این ایده شده که پرحرفی را به یک رقابت نمایشی تبدیل کند.
هر یک از سه پرده فیلم، حالوهوای ژانری متفاوتی دارد. بخش اول مانند یک تریلر اضطرابآور پیش میرود. در آن پارت مشکلات زناشویی آنجلا و جو کمکم در مقابل مهمانان آشکار میشود. بخش میانی به سمت یک کمدی بیپروا حرکت میکند، زمانی که ایده برگزاری یک رابطه گروهی بهتدریج مطرح میشود. در نهایت، فیلم وارد قلمرو یک درام خانوادگی و شخصی، جایی که هر چهار شخصیت مشکلات و زخمهای پنهان خود را آشکار میکنند، میشود؛ اما فارغ از تغییر لحن، وایلد تقریباً تمام صحنهها را به یک شکل کارگردانی میکند.
او لحظات فیلم را بیش از حد خرد کرده و مدام پس از پایان هر جمله کات میزند تا تأثیر هر دیالوگ بیشتر شود. علاوه بر این، با موسیقی پرحجم دوونته هاینز نیز تلاش میکند شدت احساسی فیلم را افزایش دهد، انگار بازیگران نه تنها باید با یکدیگر رقابت، بلکه باید بر صدای پررنگ سازهای زهی، گیتار و پیانو نیز غلبه کنند.
وایلد آنقدر درگیر تنظیم عناصر فنی فیلم برای انتقال احساسات است که فراموش میکند این احساسات باید ابتدا از دل خود داستان و رفتار شخصیتها شکل بگیرند. The Invite شباهت زیادی به ظاهر آثار سینمایی پرستیژدار دارد، اما از نظر مضمون و شخصیتپردازی فاقد همان عمق است. فیلم میان «بلندپرواز بودن» و «زنده بودن» تفاوتی قائل نمیشود و تصور میکند شدت بیشتر، به معنای تأثیرگذاری بیشتر است.
در میان درگیریها و بحثهای طولانی فیلم، چیزی که گم میشود یک قلب انسانی واقعی و روند طبیعی رشد شخصیتهاست. تکگوییهای احساسی پایانی هر یک از شخصیتها، خیلی دیر وارد داستان میشوند و دیگر نمیتوانند تصویر عمیقی از آنها بسازند. بیرون ریختن ناگهانی گذشته و آسیبهای روانی شخصیتها، جایگزینی برای شخصیتپردازی تدریجی نیست؛ همان چیزی که میتوانست از طریق رفتار، سکوت یا لحظات تأملبرانگیز شکل بگیرد.
البته کیفیت کلی فیلم به دلیل حضور چنین گروه بازیگری و عوامل حرفهای، همچنان از سطح مشخصی پایینتر نمیرود. وایلد و روگن در اجرای لحظات کمدی و مشاجرات زناشویی عملکرد خوبی دارند، در حالی که نورتون و کروز با وجود شخصیتهایی کمپرداخت، موفق میشوند کمی رمز و راز و وزن به نقشهای خود اضافه کنند.
پشت دوربین نیز فیلمبرداری آدام نیوپورت-برا با استفاده از نگاتیو، نوعی خشونت بصری و واقعگرایی به فیلم میدهد که در بخشهای دیگر کمتر دیده میشود. با این حال، او بیش از حد در قابهای نزدیک و پرترهای محدود شده و فرصت کمی برای خلق ترکیببندیهای چشمگیر یا استفاده خلاقانهتر از فضای آپارتمان دارد.
نتیجهگیری و امتیازدهی
در نهایت، تمام این عناصر باید نتیجهای بسیار قدرتمندتر ایجاد میکردند. وایلد با تلاش فراوان میخواهد توهمی از حرکت و انرژی ایجاد کند و به مخاطب القا کند که باید چنین هیجانی را احساس کند؛ اما پشت تمام این نمایشهای فنی، تدوینهای پرسرعت و جاهطلبیهای بصری، اتفاق چندانی رخ نمیدهد.
The Invite مجموعهای از انرژی بالقوه است که تلاش میکند خود را بهعنوان یک حرکت واقعی و پویا نشان دهد، اما در نهایت بیشتر شبیه وعدهای تحققنیافته باقی میماند.
وبسایت فیگار به این فیلم نمره 5 از 10 را میدهد.
بیشتر بخوانید:
- نقد و بررسی انیمیشن مینیون ها و هیولاها (Minions & Monsters)
- نقد و بررسی فیلم سوزاندن مرده شریر (Evil Dead Burn)
- نقد و بررسی سول میت (Soulm8te)
- نقد و بررسی فیلم سوپرگرل (Supergirl)
- نقد و بررسی فیلم روز افشاگری (Disclosure Day)
نظر شما دربارهی فیلم سینمایی دعوت چه بود؟ لطفا نظرات خود را در بخش کامنت با فیگار در میان بگذارید.
